Dinsdag 8 maart 2011
Namen – Annevoie-Rouillon 19 km (+4)
Ooh heerlijk we kunnen weer!!
Ditmaal loopt een vriendin van ons mee, een gastloper zeg maar. Om 06.40 gaat de wekker. We worden door een vriend naar het station in Maastricht gebracht, waar we de trein nemen naar Namen. We zijn een beetje vroeg en willen een kop koffie gaan drinken maar helaas het is carnaval dus het restaurant is nog gesloten.
In Luik hebben we een overstap. Daar stappen zo’n 50 studenten van de diergeneeskunde in de trein met allemaal trailtjes met blikjes bier, die al in de vroege ochtend geleegd worden. Ze gaan carnaval vieren in Binche dit schijnt zeer bijzonder te zijn en staat zelfs op de Unesco werelderfgoed lijst. Wij krijgen ook bier aangeboden, maar we bedanken toch maar, het is ons nog te vroeg.
In Namen drinken we een smakelijke kop cappuccino met een croissantje wat we aan de overkant bij de bakker moeten gaan kopen, is bij ons toch ondenkbaar.
En dan om 11.00, met zon, starten we met onze wandeling.
Het eerste gedeelte loopt de route nog door de prachtige stad Namen en dan verder langs de Maas
tot Riviere waar we de Gr 654 oppakken, dan zijn we inmiddels lekker ingelopen en blij dat we het bos in kunnen. De voeten zijn moe van het verharde pad langs de Maas. Klein hoefblad en speenkruid staat in bloei. We zien het eerste citroenvlindertje en de kleine vos van dit jaar, ik vind dat toch altijd een teken van de aankomende lente.
In Annevoie Rouillon hebben we onze overnachtingsplek in een chambre d’hotes.
We worden vriendelijk ontvangen en krijgen een lekker biertje van de streek.
We hebben een mooie ruime kamer ter beschikking en een badkamer met ligbad!
Daar maken we dankbaar gebruik van.
We hebben honger en verlangen naar iets warms, er is een frituur een dorpje 2 km. verder of een duur restaurant iets korter bij. We besluiten dapper te gaan lopen, de frites smaakte goed maar we moeten ook nog 2 km. terug het is ondertussen donker geworden we lopen maar in de berm want ze rijden hier als zotten zo hard! Na een kopje warme thee liggen we even later in een fris schoon opgemaakt bed, moe en voldaan.
Intentie van de dag: Vriendschappen
Woensdag 09-03-2011
Annevoie-Rouillon – Leffe 18,5 km.
07.15 uur het behaaglijke warme bed uit, opruimen, rugzakken herschikken en inpakken, ontbijten wat goed verzorgd is met smakelijke maredsous kaas ook een specialiteit van de streek, en om 09.00 uur op pad.
Het is droog, bewolkt en er staat een frisse wind, kortom het is heerlijk wandelweer.
Een groepje meesjes is al erg actief, twee ganzen staan op het pad hard naar ons te blazen.
We lopen vandaag de GR 654 tot Leffe, dat betekent heuvel op, heuvel af, berg omhoog en weer omlaag, enzovoorts. Maar wel erg mooi en door de natuur wat toch onze voorkeur heeft. Regelmatig nemen we een korte pauze, om ons voor een moment te ontdoen van de rugzak, of onze maag te versterken.
Er ligt warempel al een klein jong lammetje in een wei, als dat geen Lente is….!!
De route staat goed aangegeven op één klein stukje na. Jammer genoeg is er weer geen cafeetje of een andere uitspanning te bekennen, we hebben zin in warme soep of koffie.
In het bos komen ons twee prachtige koningsfazanten begroeten. Die zijn hier volgens mij door iemand achtergelaten want het eerste huis is pas een flink eind verderop. Een klein blaffend wit hondje komt ons tegemoet gerend als we een klein gehucht passeren, het blijft bijna aan Annekes broekspijp plakken, ze moet het kleine ding met haar wandelstok van zich afjagen.
Op het einde van de dag begint het te miezeren maar de Abdij van Leffe hebben we dan al in het zicht.
Hier krijgen we allemaal een klein schoon een persoons kamertje, met ook weer een fris opgemaakt bed. Broeder Hugo geeft ons een kleine rondleiding.
Om 18.30 uur gaan we naar de Vesper en daarna is er een broodmaaltijd met weer diverse heerlijke kazen en vers fruit.
We ontmoeten hier ook 4 andere pelgrims uit diverse plaatsen in Nederland.
Intentie van de dag: Voor het echtpaar van overnachting.
Donderdag 10-03-2011 21,5 km.
Eerst naar de ochtenddienst en na het ontbijt weer via de GR-route op pad. Het werd een vreselijk zware dag vandaag, maar het was wel schitterend!! Eerst een stevige klim omhoog naar de Citadelle in Dinant, waar we zeer teleurgesteld worden want we krijgen te horen dat we niet eens even over de muur mogen kijken, we moeten een kaartje kopen, maar we willen helemaal niet naar binnen, we willen even kijken en weer doorlopen. Nee ook niet voor pelgrims ! Nou dan maken we ook geen foto !We drinken iets in het naast gelegen cafe en gaan dan dapper weer verder.
De route staat niet overal duidelijk aangegeven en het is goed opletten dus.
Boven over het kampad hebben we een schitterend uitzicht over de Maas, de Maasvallei en zijn kleine dorpjes.
En weer stevig omhoog klimmen, dat voelen we inmiddels in de benen.
In het bos staan prachtige eikvarens en tongvarens te glanzen, de daslook komt weer boven de grond uit en verspreidt al zijn heerlijke uiengeur.
Moe en hoopvol komen we Anseremme binnen gelopen. We hebben al 3 dagen zin in soep, maar in het kleine cafe hebben ze alleen zo’n instant cup soep.
Verder klimmen dus over beekjes en langs ravijnen.
Dan moeten we langs een klimrots over een pad dat is aangelegd door de alpinisten, en aan de andere kant van de rots gaat weer een steil pad naar beneden.
Nu begrijp ik waarom veel santiago-gangers ervoor kiezen om langs de maas te blijven, lekker vlak en het schiet veel sneller op. Maar ieder gaat zijn eigen weg, maakt zijn eigen keuze en wij de onze.
In Crétia is de markering verdwenen en lopen we een pad in maar ons gevoel zegt dat het niet goed is, we draaien om en gaan een ander pad in, gelukkig komen er enkele jongeren die ons bevestigen dat we goed lopen.
Pff we beginnen het stevig in de benen te voelen zijn echt al uren onderweg en moeten nog een eind. Het is een prachtige omgeving maar ik wil alleen nog maar op de plek van bestemming zijn. Daar aangekomen lopen we ook nog veel te ver door en moeten dan ook nog terug. Doodmoe arriveren we om 18.30 uur.
Daar worden we zeer hartelijk ontvangen, de kaarsjes branden gezellig en Dhr. Petit heeft zelf een suikervlaai gebakken, ook weer een gerecht van de streek, voor ons wel iets te zoet moet ik eerlijk bekennen.
En daarna staat er dan eindelijk een kop overheerlijke verse tomatensoep en groentetaart voor ons klaar mmmm. Alles zelfgemaakt.
Wat een gastvrijheid, zo warm en liefdevol. Ik ben ontroerd en geraakt bij de ontmoeting van deze mensen op onze weg.
Hij woont op een vakantieparkje in een kleine bungalow die hij ter beschikking stelt voor de pelgrims, als dat geen naastenliefde is.
Na een kopje bed-thee zijn we om 21.30 uur allemaal vertrokken naar dromenland.
Vrijdag 11-03-2011 km ?
Na een heerlijk ontbijt met zelfgebakken brood en een warme omelet gaan we dapper op weg. We worden uitgezwaaid door Dhr. Petit.
Het eerste gedeelte lopen we langs de Maas om rustig aan te starten. Het is fijn wandelweer en de fleece kan in de rugzak blijven.
Langs de kant van de Maas zit een koppel Nijlganzen met 11 jongen en we zien twee gele kwikstaarten langs de oever vliegen. Het is mooi lopen hier, soms over graspaden soms verharde weg.
We lopen via Hastierre naar Hermeton-sur-Meusse en pakken daar de GR-route weer op om via een 11 km lang slingerpad door de vallei van de Hermeton naar Soulme te lopen, althans dat was de bedoeling.
Er hangt wel een briefje ergens op een boomstam dat het pad onbegaanbaar is, maar zo erg zal dat toch wel niet zijn?
Het eerste gedeelte gaat nog wel en is zelfs prachtig mooi, leuk klimmen met behulp van touwen.
Na ca. 1 ½ uur klauteren over de boomstammen, ertussen en eronder door klimmen,
er achterlangs lopen, rugzak af bukken en rugzak weer op, enzovoorts hebben we besloten om te keren. Voor ons zagen we niets anders als omgevallen bomen liggen het hele pad was een en al boomstam.
Door de storm en de hevige sneeuwval van vorig jaar is dit pad inderdaad onbegaanbaar geworden. We waren voorbereid op natte voeten en obstakels, maar dit is met alle beste bedoelingen echt niet te doen.
Dit is wel heel jammer want het is een prachtig en uniek stukje natuur.
We lopen dus terug naar Hermeton-sur-Meusse waar we in een klein dorpscafé een lekker bier drinken.
Hier worden we opgehaald door de man van onze vriendin en veilig naar huis gebracht.
Het waren weer vier fantastische dagen, genietend van de natuur, de stilte en de gastvrijheid.
